پیشگیری از حوادث ناشی از کار

ترويج فرهنگ ايمني و حفاظت و بهداشت كار در كارگاهها

آشنایی با قانون کار
ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٦ اسفند ۱۳۸٧  

قانون کار که در تاریخ  1368/7/02به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و مواردی از آن که مورد اختلاف مجلس و شورای نگهبان قرار گرفته و در جلسات متعدد مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی و با اصلاح موارد اختلافی و برحسب ضرورت پس از کسب مجوز از مقام معظم رهبری با اصلاح و تتمیم مواردی دیگر، مشتمل بر دویست و سه ماده و یکصد و بیست و یک تبصره در تاریخ بیست و نهم آبان یکهزار و سیصدو شصت و نه به تصویب نهایی مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده است. 

ماده 1:  (تبعیت از قانون) کلیه کارفرمایان، کارگران، کارگاه ها ، موسسات تولیدی، صنعتی، خدماتی و کشاورزی مکلف به تبعیت از این قانون می باشند.


ماده 2 قانون کار:  کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می کند.

ماده 3 قانون کار:  کارفرما شخصی است حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دریافت حق السعی کار می کند. مدیران و مسئولان و به طور عموم کلیه کسانی که عهده دار اداره کارگاه هستند، نماینده کارفرما محسوب می شوند و کارفرما مسئول کلیه تعهداتی است که نمایندگان مذکور در قبال کارگر به عهده می گیرند.  در صورتی که نماینده کارفرما خارج از اختیارات خود تعهدی بنماید و کارفرما آن را نپذیرد، در مقابل کارفرما ضامن است.

ماده 4 قانون کار:  کارگاه محلی است که کارگر به درخواست کارفرما یا نماینده او در آنجا کار می کند، ازقبیل: موسسات صنعتی، کشاورزی، معدنی، ساختمانی، ترابری، مسافربری، خدماتی، تجاری، تولیدی، اماکن عمومی و امثال آنها. کلیه تاسیساتی که به اقتضای  کار متعلق به کارگاه اند، ازقبیل: نماز خانه، ناهار خوری، تعاونی ها، شیرخوارگاه،مهد کودک، درمانگاه، حمام، آموزشگاه حرفه ای، قرائت خانه، کلاس سواد آموزی و سایر مراکز آموزشی و اماکن مربوط به شورا و انجمن اسلامی و بسیج کارکنان، ورزشگاه و وسایل ایاب و ذهاب و نظایر آنها جزء کارگاه می باشند. 

ماده 5 قانون کار:  کلیه کارگران، کارفرمایان، نمایندگان آنان و کارآموزان و نیز کارگاه ها مشمول مقررات این قانون می باشند.


کلمات کلیدی: